Paryż z Lotu Ptaka

blog kulturalno-turystyczny, w dni parzyste praktyczny, w nieparzyste romantyczny

Month: Listopad, 2012

L’education sentimentale

„Przeczytałem kiedyś pewną książkę i całe moje życie się zmieniło. Już od pierwszej strony tak silnie na mnie podziałała, że miałem wrażenie, jakbym odrywał się od krzesła, na którym siedziałem i od stołu, na którym leżała książka. Chociaż byłem przekonany, że moje ciało oddala się ode mnie, to tkwiłem na krześle i przy stole całym sobą, całym swoim jestestwem, a książka działała nie tylko na mą duszę, lecz na wszystko, co sprawiało, że jestem sobą. Był to wpływ tak ogromny, że wydawało mi się, iż spomiędzy jej kartek bije światło, które uderza w moją twarzą: światło, które mąci mój umysł i jednocześnie go rozjaśnia. Pomyślałem, że dzięki niemu będę mógł stworzyć siebie na nowo i że z nim nie zboczę z drogi; wyczułem w nim zapowiedź życia, do którego wkrótce miałem się zbliżyć i które miałem poznać.”

Tak zaczyna się „Nowe życie” Orhana Pamuka. Książka zostawiona u mnie kilka dni temu na kilka tygodni przez jedną z najbliższych osób i już nie mogę się doczekać, kiedy znowu się zjawi, by ją odebrać, posłuchać, co mam do powiedzenia i opowiedzieć swoje historie, z ich wymiany tworzy się substancja codzienności.

Reklamy

Kinopolska jest kobietą

W tym samym czasie gdy Diane Kruger inaugurowała sezon świąteczny w Paryżu, symbolicznie włączając dekoracje świetlne na Champs Elysees, dosłownie kilkaset metrów dalej w zaprzyjaźnionym z filmem polskim kinie Le Balzac rozpoczynała się kolejna edycja festiwalu filmowego KINOPOLSKA 2012. W tym roku gościem honorowym,bardzo obecnym i gotowym na intelektualną i artystyczną wymianę jest Agnieszka Holland i jej filmem Kopia mistrza  z 2006  zaczął się wieczór otwarcia.

Ponieważ w Paryżu łatwiej o rzeczy niezwykłe, zapalająca lampki Diane Kruger jednocześnie pojawiła się w roli głównej w tym własnie filmie. Fantastycznie zagrała Annę Holtz fikcyjną postać asystentki Beethovena w ostatniej fazie życia kompozytora. Film idealnie skomponowany i niesamowicie zagrany: minimalistyczna Kruger hipnotyzuje, a  Ed Harris, który przeistoczył się w dzikiego, oddanego życiu i muzyce bohatera jest fenomenalny. Historia mocnej kobiety mierzącej się z potęgą talentu i pasji, pięknie skonstruowana i sfilmowana. Kobiety własnie są centrum tegorocznej edycji festiwalu i  one porządkują jego program  – od organizatorek i wolontariuszek przez reżyserki po aktorki i grane przez nie bohaterki lista inspirujących nazwisk jest długa.

Kto może niech wybiera w świetnie dobranym programie, który znajdziecie na stronie organizatora, czyli Instytutu Polskiego i pędzi do Balzaka!

Rue des Martyrs

Zbiórka przy kościele Notre Dame de Lorette (metro 12, przystanek o tej samej nazwie). Obieramy kierunek Montmartre (wzgórze z bazyliką na szczycie majaczy w oddali),  do którego stąd możemy wspiąć się ulicą des Martyrs. Jest to ulica, która doprowadzi nas z dzielnicy dziewiątej na Montmartre. Nie wyróżnia się niczym nadzwyczajnym, ale jednak wymościła sobie miejsce na mapie miasta i jest warta odwiedzenia. Najlepiej w sobotnie przedpołudnie, kiedy tam gwarnie i tłoczno. Znajdziemy tu smakołyki, rarytasy i delicje serwowane przez skoncentrowane na całej długości ulicy sklepy, sklepiczki i manufaktury wytwarzające od marmolad, przez faszerowane pomidory po słone śledzie w towarzystwie chłodzonej wódki. Plus dwie lub trzy fajne kawiarnie. I droga na Montmartre, którą można pokonać w 20 minut dziwnie rozciąga się na godzinę lub dwie. A u szczytu ulicy czeka na nas  Boulevard de Rochechouart, oddzielający dzielnicę 9. od 18., gdzie dawniej Paryż miejski zmieniał się w wiejski, czego wspomnienie czuć jeszcze w powietrzu gdzieniegdzie.

Odbiór.

 

 

 

Recipe II

Czasami Ptak zagląda do kuchni, ale żeby w tygodniu starczyło czasu na pracę, odkrywanie miasta i czytanie, to gotowanie sprowadzam do najprostszych i szybkich dań. Codzienny jadłospis opiera się na zupach i sałatkach. Zatem z cyklu idealne połączenia trójskładnikowe, bez kombinowania:

ugotowane buraki + ser kozi* + sos*

Burak ugotowany z tymiankiem i czosnkiem jest tępo słodki, ser aromatyczny i słony, a sos robi z tego wszystkiego całość. Smacznego.

*wyobrażam sobie że doskonałą alternatywą dla koziego może być równie ulubiony oscypek

* sos= ocet balsamiczny, oliwa, świeża posiekana natka pietruszki.